Ο Χρόνης και η Αυγή στου Αι Βασίλη την αυλή

Σειρά ομιλιών στην εορτή των Χριστουγέννων από το έτους 1976 και εντεύθεν, με τις οποίες γίνεται κατανοητό το θεολογικό περιεχόμενο της εορτής και αναπτύσσεται η σημασία της ενανθρωπήσεως του Κυρίου στη ζωή μας εξ αφορμής επικαίρων κάθε φορά γεγονότων.

Ξημέρωσε παραμονή Χριστουγέννων. Από νωρίς τα παιδιά ξεχύθηκαν στους δρόμους με τα τρίγωνα στο χέρι. Εκείνος έμεινε κλεισμένος στο δωμάτιο του να παίξει. Τα παιχνίδια του όμως τα έχει βαρεθεί όλα. Εφέτος ήθελε ένα καινούργιο ηλεκτρονικό, αλλά ήταν πολύ ακριβό. Ούτε οι γονείς του ούτε οι παππούδες του μπορούσαν να του το αγοράσουν. Αλλά και το χαρτζιλίκι που του έδωσαν, δεν φτάνει. Για να περάσει η ώρα μπαινοβγαίνει μέσα στο σπίτι, ψάλλοντας τα δικά του κάλαντα – τα κάλαντα του γκρινιάρη Χάρη. Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε όλα, όλα με νευριάζουν κι ενώ έχω πάντα δίκιο γκρινιά, γκρινιάρη με φωνάζουν και ξανά, και ξανά με νευριάζουν και του χρόνου… Γιατί άραγε τον Χάρη τον φωνάζουν γκρινιάρη και πώς θα καταφέρει να γίνει χαρούμενος; Ελάτε να πάμε όλοι μαζί μια βόλτα μαζί με τον Χάρη και τη φίλη του την Κατερίνα και να ανακαλύψουμε τη χαρά που βρίσκεται στα απλά πράγματα.