Μετά την πτώση της Τριπολιτσάς, σωροί ήταν τα χρυσάφια και τα μεταξωτά που άφηναν πίσω τους οι πανικόβλητοι Τούρκοι φεύγοντας. Όλοι θέλησαν να πάρουν από κάτι, γιατί ήταν στερημένοι από τα πάντα. Ένας μόνο δεν άπλωσε το χέρι του για να πάρει το παραμικρό: Ο Νικηταράς! Τα ρούχα του κρέμονταν επάνω του σκισμένα και λερωμένα. Μα εκείνος έφυγε όπως ήρθε,…

Το βράδυ έχω βρει έναν ωραίο τρόπο να κοιµάµαι, παιδιά! Τους συγχωρώ έναν-έναν όλους και τους ευλογώ. Και τότε, ξέρετε, κοιµάµαι σαν πουλάκι… Άλλοτε πάλι θέλω να σώσω την ανθρωπότητα, κι όλοι µου λένε: “Μα µόνη µπορείς;”». Η Γερόντισσα Γαβριηλία, κατά κόσμον Αυρηλία Παπαγιάννη (1897-1992), ήταν ένας άγγελος με ένα άσπρο μαντήλι και ένα πλατύ χαμόγελο. Ένας φύλακας των ψυχών…