Από τη ζωή και τη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου.

«Ο μακαριστός Γέροντας τα τελευταία χρόνια της επιγείου ζωής του, υπακούοντας στην έντονη επιθυμία και παράκλησί μας, καθόταν μετά την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία να σχολιάση το Ευαγγελικό ή Αποστολικό ανάγνωσμα. Η αρχή ήταν σταθερή. Όχι όμως και η συνέχεια. Απρόβλεπτη ποικιλία θεμάτων εμφανιζόταν στο προσκήνιο. Φλέγοντα εκκλησιαστικά και κοινωνικά ζητήματα, πρακτικά προβλήματα οικογενειακής ζωής και αγωγής των παιδιών, απλούστερες και δυσκολώτερες θεολογικές απορίες. Η καταγραφή και οργάνωσις όλων αυτών σε ξεχωριστές ενότητες δεν ήταν εύκολη διαδικασία.
Επί πλέον, ο Γέροντας ήταν άριστος γνώστης της μητρικής ελληνικής γλώσσης μας. Κατά την μετατροπή του προφορικού λόγου του σε κείμενο προς έκδοσιν, έπρεπε να τηρηθή λεπτή ισορροπία με κριτήρια την φιλολογική ακρίβεια, την διατήρησι των στοιχείων της αυθόρμητης και ζωντανής εκφράσεως και την υποχρέωσι να είναι προσιτή σε όλους η πνευματική ωφέλεια.
Τέλος, καθώς είναι γνωστή η εμπιστοσύνη της Εκκλησίας στο πρόσωπο και τον λόγο του πατρός Επιφανίου, καθίσταται σαφές το μέγεθος της ευθύνης πού ένοιωσαν όσοι ασχολήθηκαν με την παρούσα έκδοσι».

Το μεγαλύτερο μέρος των προσώπων που ξαναζούν μέσα απ᾽ αυτό το βιβλίο αξιώθηκαν μιας ζωής πολύ πνευματικής, μέσα στο πνεύμα του Χριστού˙ υπήρξαν πραγματικές ενσαρκώσεις της ανείπωτης αγάπης του Θεού και των ανθρώπων. Ζώντας σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, η πλειονότητα απ᾽ αυτούς έζησε μέσα στους κόλπους κοινωνικών ομάδων. Άλλοι, απαντώντας σε μια μυστηριώδη κλήση, προτίμησαν να ζήσουν για ένα χρονικό διάστημα σαν αναχωρητές, χωρίς όμως ν᾽ απομονώνονται από τους επίγειους αδελφούς τους. Ξεπερνώντας με μια παραδειγματική αυταπάρνηση τις αδυναμίες και τα πάθη της ανθρώπινης φύσης, όπως επίσης και τους πειρασμούς του διαβόλου, καθένας γνώριζε με τον τρόπο του να συνενώνει την προσευχή με την υπακοή –αυτά τα δύο φτερά της πνευματικής απογείωσης– και μπόρεσε να δώσει συμβουλές, να γράψει και να θεσπίσει κανόνες που μένουν μέχρι τις μέρες μας σαν λαμπρές μαρτυρίες.

Το βιβλίο καταγράφει ερωτήματα νέων και εφήβων, όπως διατυπώθηκαν στον μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλο. Οι απομαγνητοφωνημένες απαντήσεις διασώζουν την εμπειρία και το χάρισμα του να επικοινωνεί με τους νέους, αλλά και τη φλογερή αγάπη, όπως εκδηλωνόταν κάθε φορά που απευθυνόταν σε εκείνους. Εκείνοι τον ρωτούν με όλο τον νεανικό τους αυθορμητισμό και εκείνος απαντάει με απλότητα, αμεσότητα και…

Συλλογή ομιλιών του π. Πλακίδα σε μοναχούς και σε απλούς πιστούς, που ξεκινούν από την εορτή των Εισοδίων, διέρχονται τις εορτές των Χριστουγέννων και των Θεοφανίων και καταλήγουν στην Υπαπαντή του Κυρίου.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος… 5

Γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς… 9

Ὁ ἀσφαλέστερος δρόμος γιά τόν Θεό…    12

Τί παραχωρεῖ ὁ Θεός, πῶς τό παραχωρεῖ καί γιατί τό   παραχωρεῖ… 18

Τά κρίματα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνεξερεύνητα… 23

Πῶς μποροῦμε νά γνωρίζουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σ’ ὅλα μας τά ἔργα… 32

Πότε ἡ ἀνθρώπινη θέληση μπορεῖ νά ταυτιστεῖ μέ τό θεῖο θέλημα… 39

Ὑποδείγματα ὑποταγῆς στό θεῖο θέλημα… 51

Τά γνωρίσματα τοῦ ἀληθινοῦ χριστιανοῦ… 55

Ὁ θαυματουργός μοναχός… 68

Ἡ μεγαλύτερη θυσία… 73

Ἡ ταύτιση τῆς ἀνθρωπίνης θελήσεως μέ τή θεία ἐξασφαλίζει τήν οὐράνια μακαριότητα ἀπό τήν παρούσα ζωή… 79

Πνευματικοί στόχοι… 81

Ἕνα διδακτικό παράδειγμα γιά τούς ἀνθρώπους πού δέν ὑποτάσσονται στό θέλημα τοῦ Θεοῦ… 89

Ἡ ταύτιση τῆς ἀνθρωπίνης θελήσεως μέ τή θεία δέν μπορεῖ νά πραγματοποιηθεῖ χωρίς βέβαιη ἐλπίδα στόν Θεό… 96

Ποιά πεποίθηση στόν Θεό εἶχαν οἱ ἅγιοι… 101

Τά δῶρα τοῦ Θεοῦ στούς πιστούς ὑπηρέτες Του… 112

Ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ στίς καθημερινές μας ἀνάγκες… 116

Ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιά τούς δικαίους… 119

Ἐπίλογος… 124