Εν χώρα ζώντων

ΥΜΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ

Στις δύσκολες ώρες, μετά την απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου, στεκόμαστε σιωπηλοί και συλλογιόμαστε τις στιγμές που ζήσαμε μαζί. Ο νους και η καρδιά μας πλημμυρίζουν με εικόνες και συναισθήματα, αποχαιρετώντας ένα κομμάτι του εαυτού μας, ένα κομμάτι της ζωής μας.
Η Εκκλησία μας, κατά την ιερή ώρα του αποχαιρετισμού στην εξόδιο ακολουθία, είναι δίπλα μας για να μας θυμίσει τη ματαιότητα του κόσμου τούτου αλλά, το σημαντικότερο, μας καλεί να ανακαλύψουμε τον λόγο που ο Θεός μας κάλεσε στην ύπαρξη.
Ο άνθρωπος, μπροστά στο μυστήριο του θανάτου, έχει μια μοναδική ευκαιρία να του αποκαλυφθεί το μυστήριο αυτής της ζωής. Μιας ζωής που δεν τελειώνει έτσι απλά· ο θάνατος -ο έσχατος εχθρός- έχει νικηθεί. Κι ο νικητής του θανάτου μας καλεί να ακούσουμε τον λόγο Του και να πιστεύσουμε σ’ Αυτόν για να μη γευτούμε τον θάνατο: “…ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται· και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη) εις τον αιώνα…” (Ιω. 11, 26).
Η έκδοση αφιερώνεται στους κεκοιμημένους αδελφούς μας με την προσμονή να ανταμώσουμε όλοι μαζί στο φως της βασιλείας Του, εν χώρα ζώντων…