Ιατρόν και Ποιμένα

Η ακολουθία των κεκοιμημένων αποτελεί έναν κρυμμένο θησαυρό στη λατρευτική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ενώ οι περισσότεροι έχουμε παρακολουθήσει τη συγκεκριμένη ακολουθία, εν τούτοις, είτε λόγω της συναισθηματικής φόρτισης των στιγμών, είτε λόγω του τρόπου με τον οποίο τελείται η συγκεκριμένη ακολουθία στις μέρες μας, έχουμε μείνει μακριά από το κάλλος της, αλλά και το μεστό σε θεολογία και νόημα περιεχόμενό της.

Τα κείμενα του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, μελοποιημένα μέσα από την ψαλτική μας παράδοση, διερμηνεύουν την αληθινή θεώρηση του κόσμου και της ζωής σε μια στιγμή ιερή: την ώρα που αποχαιρετούμε τους αγαπημένους μας στην πορεία τους από το θάνατο προς τη ζωή.

Tο Ψαλτήριον είναι το προσφιλέστερο λατρευτικό ανάγνωσμα της Εκκλησίας και αείποτε καθημερινή προς τον Θεόν εκ καρδίας κραυγή των μοναχών και όλων των πιστών. Η καλύτερη προσέγγιση του ιερού κειμένου επιτυγχάνεται όταν αυτό άδεται. Γι᾽ αυτό οι ψαλμοί όχι μόνον ανεγινώσκοντο, αλλά και εψάλλοντο, και στην Π. Διαθήκη και στην Εκκλησία από τους πρώτους αιώνες. Oι μοναχοί της Σιμωνόπετρας με την εκλογή και μελοποίηση ψαλμών του Ψαλτηρίου προσπαθούν να ανοίξουν τον δρόμο για την εκ νέου είσοδό τους στη ζωή των πιστών. Kαι η μελωδία αυτή δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά παραδοσιακό μέσο και πρόσφορο όχημα για τη μεταφορά του νοήματος των ψαλμών στον λαό του Θεού.