Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού

“Ταξίδευα μέρες, πέρασα τόπους πολλούς, συντροφιά με την Προσευχή του Ιησού που με δυνάμωνε και με παρηγορούσε στους δρόμους που διάβαινα, στις καταστάσεις που αντιμετώπιζα, σε κάθε μου συναπάντημα.
Στο τέλος σκέφτηκα ότι θα ‘πρεπε κάπου να σταματήσω, για να βρω μεγαλύτερη ηρεμία και να μελετήσω τη Φιλοκαλία, την οποία δεν μπορούσα να διαβάσω παρά μόνο το βράδυ εκεί όπου κατέφευγα ή το μεσημέρι εκεί όπου ξεκουραζόμουν. Ήθελα διακαώς να βυθιστώ στις σελίδες της για πολλή ώρα ώστε ν’ αντλήσω από εκεί με πίστη την αληθινή διδασκαλία για τη σωτηρία της ψυχής μέσω της νοεράς προσευχής…”
Υπάρχουν ορισμένα βιβλία που μοιάζει σαν να μην έχουν γραφτεί για τη δική τους εποχή, αλλά για τις επόμενες γενιές. Πολυδιαβασμένο και διαχρονικό, ένα βιβλίο που κυκλοφορεί σε πάνω από 30 γλώσσες, σε σύγχρονη μετάφραση της Πολυξένης Τσαλίκη χωρίς περικοπές και συντομεύσεις.

Το βιβλίο αυτό, που ο συγγραφέας του είναι άγνωστος, γράφτηκε πρωτότυπα στη ρωσική γλώσσα, το 1853. Το πρωτότυπο βρέθηκε στο Άγιο Όρος, το 1884, και τυπώθηκε. Το αριστούργημα τούτο, όπως το χαρακτήρισαν στην Ευρώπη θεολόγοι που εντρύφησαν πνευματικά σ’ αυτό, μιλάει για έναν ορθόδοξο χριστιανό προσκυνητή που ταξιδεύει με τη δίψα να εμβαθύνει στη γνώση και στην εφαρμογή του ρητού του Αποστόλου Παύλου που λέει, «αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Τέλος, με τη βοήθεια ενός μοναχού και του βιβλίου «Φιλοκαλία των Νηπτικών Πατέρων», κατορθώνει να μάθει να εμβαθύνει και να εφαρμόζει την αδιάλειπτη προσευχή, που λέγεται και νοερά προσευχή ή προσευχή της καρδιάς και συνοψίζεται στη φράση, «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με».