Τα χρόνια που σίγησαν οι καμπάνες
10,00 € συμ/νου ΦΠΑ
Add to WishlistΤα χρόνια που σίγησαν οι καμπάνες
Αθήνα, χειμώνας 1941-1942.
Ένα μικρό παιδί στους παγωμένους δρόμους της κατεχόμενης πρωτεύουσας.
Ένα κουπόνι για το συσσίτιο είναι ο μοναδικός τρόπος να κρατηθεί στη ζωή.
Γύρω του οι φίλοι σιγά-σιγά «φεύγουν»…
Αυτός θα αντέξει;
Η συνέχεια της βιωματικής αφήγησης για τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής από τον συγγραφέα του βιβλίου «Οι Άγγελοι του τελευταίου χειμώνα».
Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να δημοσιεύσετε μια κριτική.
Related Products
-
ΚΑΘΕ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑ ΑΡΧΗ
10,00 €Original price was: 10,00 €.8,50 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 8,50 €. συμ/νου ΦΠΑΠ.ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Εγώ θα σ’ το πω απλά και ανθρώπινα, στο δικό μου πνευματικό επίπεδο που είναι χαμηλό και γήινο, γιατί κουράστηκα από τις υψηλές αναλύσεις. Μην περιμένεις η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις. Δεν θα συμβεί ποτέ. Μην περιμένεις να βρεθούν οι τέλειες συνθήκες για να πεις «θα ζήσω». Ζήσε σήμερα. Μην περιμένεις να βρεις τον…
-
Στη Φυλακή με τον Άγιο Παΐσιο
12,00 €Original price was: 12,00 €.10,00 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 10,00 €. συμ/νου ΦΠΑΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ Την ευχή, την ευχή, παιδάκι μου…..Μόνο η προσευχή θα σου δείξει το δρόμο! Την προσευχή να την έχεις πάντα μαζί σου για όπλο…..Και το σταυρό! Να μην ξεχνάς να σταυρώνεσαι. Να θυμάσαι τον Κύριο, τον Εσταυρωμένο. Η συγκλονιστική ιστορία ενός ανθρώπου που κατηγορήθηκε άδικα και φυλακίστηκε αναπάντεχα σε μια ξένη χώρα. Η φρικτή δοκιμασία, οι καταιγιστικές εξελίξεις και…
-
Πως να εισέλθω στην καρδιά;
10,00 € συμ/νου ΦΠΑΚΑΛΛΙΣΤΟΣ WARE MΥΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Δέν ὑπάρχει ἕνας μοναδικός, ὁμοιόμορφος τρόπος προσευχῆς πού νά ἐπιβάλλεται αὐτομάτως σέ ὅλους. Ἀπό τή στιγμή πού ἔχουμε ἐλευθερία βουλήσεως, ὑπάρχει στήν προσευχή μιά εὐρύτατη ἐλευθερία. Ὡς προσωπικός διάλογος μέ τόν προσωπικό Θεό, ἡ προσευχή παίρνει τόσες διαφορετικές μορφές, ὅσοι εἶναι καί οἱ ἄνθρωποι. Ὡστόσο, οἱ περισσότεροι ὀρθόδοξοι διδάσκαλοι, ὅταν ἐρωτηθοῦν…
-
ΩΦΕΛΙΜΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ
3,20 € συμ/νου ΦΠΑΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ Ήταν, θυμάμαι, Νοέμβριος του 1975. Είχαν περάσει λίγοι μήνες που είχα γίνει καλόγερος, και καθώς ανέβαινα από τη Μονή Σταυρονικήτα στην Αθωνιάδα Σχολή, πέρασα -όπως συνήθιζα- από το καλυβάκι του Τιμίου Σταυρού, του πατρός Παϊσίου. Εκεί βρήκα τον Γέροντα να κάθεται στο ασκητικό του κελλάκι και να γράφη. Έγραφε ασταμάτητα· οπότε κάποια στιγμή τον ρωτώ με το…







Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.