ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ

Π.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΜΠΙΘΑΣ

Καπετάνιος ὁ π. Θεολόγος κι ἐκεῖνος ρασοφορεμένος πιά, μέ τό ὄνομα Μωυσῆς. Τοῦ ἔδωσαν ὄνομα ἀπό τόν Ἅγιο Μωυσῆ τόν Αἰθίοπα πού στόν πρότερο βίο του ἦταν ληστής. Πλήρωμα καί ἐπιβάτης ὁ ἴδιος, ἀπολαμβάνει τόν περίπλου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Σαλπάρανε τό πρωί καί μέ σιγανή ταχύτητα ταξιδεύουν, χαίρονται, κουβεντιάζουν, ἀγναντεύουν, δοξολογοῦν. Μέρες εὐλογημένες τῆς ζωῆς του, μετά τήν καταιγίδα ἡ ἠρεμία, μετά τό σκοτάδι τό φῶς. Ζεῖ ἕνα θαῦμα, ἡ ζωή πού ξαναπόκτησε φῶς γυρεύει τά χαμένα της, ἀποζητᾶ τήν χαρά στά ἀσήμαντα καί ταπεινά, στήν κάθε στιγμή. Ἀναλογίστηκε ὅλους αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού πάλεψαν στήν ζωή τους γιά νά συναντήσουν τόν Χριστό. Δάκρυα κύλησαν στά μάγουλά του. Τώρα πιά τούς ἔνοιωθε κοντά του, ὁμοίους του, ἀδελφούς, ταυτιζόταν μαζί τους…

Ὑπάρχουν ἀκόμα σήμερα ἄνθρωποι πού μετανοοῦν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί στρέφονται στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία; Ποιά εἶναι ἡ ἱστορία τους καί ποιός ὁ βαθύτερος λόγος γιά τόν ὁποῖο συμβαίνει αὐτή ἡ μεταστροφή στήν ζωή τους; Στό βιβλίο παρουσιάζονται ἱστορίες πού βασίζονται σέ πραγματικά πρόσωπα, μόνο πού συμπυκνώνονται κάθε φορά μαζί σέ ἕναν ἥρωα μέ φανταστικό ὄνομα, ὁ ὁποῖος ζεῖ μέσα σέ μιά μυθοπλασία πού, ὅμως, κι αὐτή θά μποροῦσε νά εἶναι ἀληθινή.
Ἡ ὀμορφιά τοῦ ἀνθρώπου κοινή, τό ἴδιο καί ἡ ἀστοχία του κι αὐτές οἱ ἱστορίες σκοπό ἔχουν νά περιγράψουν τήν πορεία ἀπό τήν τυφλότητα στήν μετάνοια, ἀπό τήν σύγχυση στό νόημα, ἀπό τήν μοναξιά στό μαζί.