Ασάλευτο θεμέλιο

Πόσο προφητικός και ζωτικά επίκαιρος παραμένει ο Φώτης Κόντογλου; Πόσο ο πόνος και ο έρωτάς του για την Ρωμιοσύνη, που την έζησε να αλλοτριώνεται παραμένει για τον μέσο σημερινό Έλληνα σημείο αναφοράς και όχι νοσταλγικό μνημόσυνο «κατόπιν εορτής»;… Τόσο όσο το συγγραφικό και αγιογραφικό έργο του λειτούργησε (μαζί με άλλων) ως καμπάνα αφύπνισης σ’ ένα λαό που έμπαινε αφελώς στην περιπέτεια μίας νέας εποχής, με το έρμα της παράδοσή του και τη σοφία των προγόνων του ασυλλόγιστα καταφρονημένα και άχρηστα. Ναι, ο Φώτης Κόντογλου υπήρξε και υπάρχει ως δείκτης πορείας σ’ έναν λαό (άδικα και άκαρδα) νυχτωμένο. Απόδειξη πως τα πνευματικά του τέκνα (ίσως ανάμεσά τους εσύ και εγώ, αναγνώστη), που ανακαλύπτουν και θέλουν να βιώσουν γόνιμα και δημιουργικά την ελληνική συνέχεια σ’ έναν κόσμο αλλιώτικο και νέο, πληθαίνουν. Κι ας μην παραλάβαμε τη ρωμαίικη παράδοση από τη μάνα μας, μερικοί ούτε καν από τη γιαγιά μας! Υπήρξε, μαζί με άλλους φωτεινούς δασκάλους, ο Φώτης Κόντογλου, για να μας αφυπνίσει… Σ’ αυτό ακριβώς στοχεύει κι ετούτη η συλλογή κειμένων του.

“Η χριστιανική θρησκεία, ενώ είναι τόσο καθαρή μέσα στο Ευαγγέλιο, κατάντησε μπερδεμένη και συγχυσμένη από τις διάφορες ερμηνείες που δώσανε σ αυτό οι άνθρωποι, επειδή δεν βαδίσανε πιστά απάνω στον δρόμο που χάραξε η παράδοση της Αποστολικής Εκκλησίας, και που διατηρείται έως σήμερα στην Ορθόδοξο Ανατολική Εκκλησία. Αυτή είναι το μόνο θεμέλιο που απόμεινε ασάλευτο μέσα σ’ αυτή την ανακάτωση που παραμόρφωσε ολότελα τον χαρακτήρα της Χριστιανικής θρησκείας.” Απόσπασμα, Η Ορθοδοξία, Το μόνο ασάλευτο θεμέλιο