…Η Αγγελική, η Αγνή, η Μάνια, μαζί με την Αλίκη και την Ελένη, είναι γυναίκες της διπλανής μας πόρτας. Γυναίκες με αγωνιστικό πνεύμα, που ξεπέρασαν τις δυσκολίες, με πίστη και αποφασιστικότητα, γιατί θεώρησαν το καλό ως ανάγκη. Μπορεί κάποτε να τις συναντήσαμε και εμείς, ίσως και να τις προσπεράσαμε αδιάφορα. Όμως τώρα έρχονται να τις γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τις τρυφερές τους ιστορίες. Μας εμπιστεύονται τη ζωή τους αποκαλύπτοντας τον εαυτό τους και τον τρόπο, που άφησαν το αποτύπωμά τους στην οικογένεια, στον συνάνθρωπό τους, στην κοινωνία. Αυτές έγιναν το προζύμι, όπως είπε ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, που σε κάθε δύσκολη περίοδο διατηρεί ο Καλός Θεός για να βοηθήσει τις επόμενες γενιές και να μη χαθεί αυτός ο κόσμος… Τη Μυρσίνη Βιγγοπούλου την πρωτογνωρίσαμε από το παιδικό βιβλίο Από την Εγώπολη στην Εσύπολη, που έκανε τον γύρο του κόσμου μέσα από πολυάριθμες μεταφράσεις. Η Εγώπολη, όπως και η συνέχεια της, διαβάστηκαν όμως και από τους μεγαλύτερους. Χρόνια τώρα η συγγραφέας αισθανόταν ότι χρωστάει ένα βιβλίο στα παιδιά της Εγώπολης που μεγάλωσαν. Με το ρωμαλέο γράψιμο της μας παραδίδει ένα συγκλονιστικό βιβλίο.

Μεγαλώνοντας παιδιά στη σύγχρονη εποχή, με την πολυπλοκότητα που την χαρακτηρίζει, ο σημερινός γονιός μοιάζει με δρομέα πολλών χιλιομέτρων με στόχο τον πρωταθλητισμό. Ο στόχος αυτός συνδέεται με την προστασία των παιδιών, το μεγάλωμά τους, την παροχή αγαθών υλικών και συναισθηματικών, την προσδοκία να “γίνουν άνθρωποι με αξία, αυτόνομοι, ικανοί”. Για την επίτευξη αυτού του στόχου ο γονιός αγωνιά, ανησυχεί, προσπαθεί να προλάβει, να διαχειριστεί, μελετάει, συμβουλεύεται, απογοητεύεται, μπερδεύεται και πάλι αγωνιά.

Διορθωμένη έκδοσις. Εκ του πρωτοτύπου κειμένου του 1883.